Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/36431 K.2022/14388

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanık müdafisinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede;

Sanık müdafisinin temyizinin; “Suçu işlemediği, tanık beyanı bulunmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına” yönelik olduğu belirlenerek,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1) TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, suçun işlendiği yer olan haczin yapıldığı borçluya ait işyerinde aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğu tartışılıp açıklanmadan, hastanede işlenen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun oluştuğu şeklinde çelişki oluşturacak şekilde, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle verilen cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması,

2) Sanığın aşamalarda, olay günü alacaklısı olduğu şahsın işyerine haciz işlemleri için gittiklerinde borçlu şahsın malları kaçırmasına rağmen katılan icra müdür yardımcısının gerekli haczi yapmaması üzerine orada bulunan diğer malları da haczetmesini söylediği ancak katılanın kendisine "sana mı soracağım" diyerek, malların kaçırılmasına göz yumduğu şeklinde beyanda bulunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,