Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/36612 K.2024/11419

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine verilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, kararın usul, yasaya hakkaniyete aykırı olduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, mağdur anlatımlarının çelişkili ve tutarsız olduğuna, zincirleme suç maddesinin uygulanma yeri olmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanarak beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz isteği; ceza miktarının yetersiz olduğuna, takdiri indirim sebeplerinin uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücretine hükmedilmediğine kararın sanık aleyhine bozulması talebine vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık Müdafii İle Katılan Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden,

Sanık savunması, mağdur ve tanıkların beyanları, doktor raporları ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın fuhuş suçunu işlediği ve lehe hükümlerin uygulanmaması hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR