Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/36734 K.2024/10863

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında hakaret suçundan Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli, 2017/204 Esas, 2017/679 sayılı kararı ile cezalandırılmalarına yönelik kararların istinaf edilmesi üzerine istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri özetle, suçun sübut bulmadığına, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanıkların internet sitelerinde yayımladıkları haberde geçen ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp nezaket dışı kaba söz ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre;

Sanık ... hakkında;

a. Kesinleşmeyen Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/953 Esas, 2016/16 sayılı kararının tekerrüre esas alınması,

b. "Sanığın tekerrüre esas sabıka kaydı bulunması" şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR