Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/36751 K.2024/12308

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Mala zarar verme suçundan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; kimseye hakaret etmediğine, söylenen sözün herkes tarafından kullanılan bir ifade olması nedeniyle cezalandırılmasının hakkaniyete ve Anayasa'ya aykırı olacağına, uzlaşma hükümlerinden faydalanmak istediğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Hakaret suçunun aleni ortam olan adliye koridorunda işlenmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmaması,

2. 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi gereğince, Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/665-2011/190 sayılı ilamının tekerrüre esas alınamayacak olması karşısında, sanığın tekerrüre esas olabilecek nitelikte başka ilamın bulunup bulunmadığının araştırılması, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının, hakaret suçuna ilişkin kanunda öngörülen seçimlik cezalardan adli para cezasının seçilip seçilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile sanık hakkında tekerrür hükümlerinin tatbiki,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,