Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37242 K.2024/10417

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak duruşma açılmak suretiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık vasisinin temyiz isteği, sanığın hakaret ettiğine ilişkin delil bulunmadığı gibi isnat edilen sözlerin hakaret suçunu oluşturmayacağına, bu sebeple beraat kararı verilmesi gerektiğine, ayrıca ekte sunulan raporlar ve kısıtlama kararı uyarınca sanığın akıl sağlığı yerinde olmayıp cezai ehliyeti bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Vasisinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Olay tutanağı, mağdur anlatımları ve tanık beyanları doğrultusunda, sanığa isnat edilen sözlerin hakaret suçunu oluşturduğu gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Sebepler Yönünden

Mağdurun ve tanık F. D.'nin sanığın akıl hastası olduğunun bilindiğini belirtmeleri ile sanık vasisinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Pamukkale Üniversitesi Hastaneleri tarafından düzenlenen 02.01.2020 tarihli sağlık kurulu raporu ve sanığın akıl zayıflığı nedeniyle kısıtlanmasına dair Dazkırı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 28.01.2020 tarihli ve 2019/214 Esas, 2020/34 Karar sayılı kararı karşısında;

suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca “Akıl hastalığı nedeniyle, iş bu dosyaya konu işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı" konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR