Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37387 K.2022/26152

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihlerine göre ve Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak Kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde,

başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanık ...’na 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi ve adı geçen sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın tebliğ tarihinde cezaevinde bulunduğundan dolayı aynı Kanun’un CMK'nın 35/3. maddesine göre sanığın kendisine tebliğ edilmesi gerekirken annesine tebliğ edildiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine ilişkin 10/09/2009 tarihli ek karar kaldırılarak esas hükme yönelik olarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığa atılı suçlara ilişkin yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının hüküm tarihinden itibaren gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...’nun temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak;