Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37496 K.2024/10363

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiğine, delil takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, hükümde çelişki bulunduğuna, cezanın ertelenmesi gerektiğine, takdiri indirim yapılmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına, lehe hükümlerin uygulanması talebinin karşılanmadığına ve hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, mahkumiyet kararı verilmesine, cezanın ertelenmemesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ve şartları oluşmayan haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak; Sanığa ek savunma ... verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR