Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37634 K.2024/11263

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın hakaret suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kavga sırasında gözaltına alınan akrabasını koruma refleksi ile hareket ettiğine, eyleminde şiddet olmadığına, Mahkemece inandırıcı delillere dayanılmadığına, şikayetçi ve tanık beyanlarına göre karar verildiğine, kararın bozulması vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Yapılan İncelemede

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, şikayetçi ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamında Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Hâlleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

5237 sayılı Kanun’un 125/3-a maddesi uyarınca belirlenen temel adli para cezası gün adli para cezası yerine, bir yıl karşılığı adli para cezası olarak belirlendikten sonra, neticeten "7.080,00 TL" yerine "7.000,00 TL" adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR