Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37646 K.2024/12075

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; adil bir yargılama yapılabilmesi için tüm taraflar eşit ve adil bir biçimde dinlenmeden verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın yakınının ciddi boyuttaki yaralanması ile gereği gibi ilgilenmeyen katılanların davranışları ile olayın oluşmasına neden oldukları gözetilerek haksız tahrik hükümlerinin tatbik edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın ikrar içeren savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmediği ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşullar somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR