Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37708 K.2024/12654

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; sübuta, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat hükmü kurulması gerektiğine, cezanın kanuni bağlamda uygulanmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinin yerinde olmadığına, Mahkeme kararının gerekçesiz olduğuna, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmama gerekçesinin yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık savunması, şikayetçilerin beyanları, olay ve CD inceleme tutanakları, bilirkişi raporu, görev listesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair kanaat ve gerekçenin yerinde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Zincirleme suç uyarınca yapılan artırım sırasında mağdur sayısı göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR