Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37725 K.2024/12613

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, kabul anlamına gelmemek üzere haksız tahrik ve meşru müdafaanın değerlendirilmesi gerektiğine, katılanların çelişkili beyanlarına göre hükmün verildiğine bu nedenle usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunmaları ile katılanların aşamalardaki uyumlu beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği, haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, engel sabıkası nedeniyle hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak,

1. Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı hususu değerlendirilmeden, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas suç kaydının bulunması nedeniyle erteleme hükmünün uygulanmadığı" biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için, olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, öncelikle eylemin gerçekleştiği kabul edilen yerin tespit edilerek,

müstakil evin bahçesinde gerçekleştirilen eyleme ilişkin, öncelikle suçun işlendiği yerin taraf ve tanık beyanlarıyla, bu yönde doğru bir tespite ulaşılamaması halinde ise mahallinde keşif yapılarak niteliğinin tespit edilmesi ve buna göre aleniyet ögesinin ne şekilde oluştuğunun tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle sanığın cezasında anılan Kanun maddesince artırım yapılması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,