KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/37739 E., 2024/10197 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/436 E., 2020/186 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
486 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkilinin olayı inkar etmeden anlattığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, daha önce adli sicil kayıtlarında herhangi bir suç kaydı bulunmayan müvekkili hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının ceza hukuku ilkelerine aykırı olduğuna, kararın bozulmasına vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca basit yargılama usulünün Asliye Ceza Mahkemelerince uygulanmasına karar verilebileceği düzenlenmekle, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik basit yargılama usulü uygulanamayacağından, Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.
A. Sanık Müdafiinin Belirttiği Temyiz Sebepleri Yönünden Yapılan İncelemede
Sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı, görüntü izleme tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğinin kabulü ile sanık hakkında haksız tahrik ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Hâlleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın, Bölge Adliye Mahkemesince eleştiri yapılan husus dışında kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair sebepler yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/37739, K. 2024/10197, 12 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama