Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37759 K.2024/10322

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı şekilde eksik inceleme ile karar verildiğine ve resen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın aşamalarda atılı hakaret suçunu kabul etmemesi, kovuşturma aşamasında tanıklar A.Ç. ve M.D.'nin sanığa hakaret ettiğini duymadıklarını beyan etmeleri, tanık S.S.'nin yalnızca "Seninle dışarıda görüşeceğiz şeklinde hitaplarda bulunuyordu." dediğini duyduğunu beyan etmesi karşısında; katılan beyanının sanık savunması ve tanık anlatımlarına ne suretle üstün tutulduğu tartışılmaksızın yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR