Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37859 K.2024/11320

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın pişmanlık duyarak paylaşımlarını kısa sürede kaldırdığına ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, katılan beyanı, davaya konu paylaşıma ilişkin çıktılar ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlediği yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289. Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Sair Sebepler Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Paylaşımın yapıldığı Facebook hesabının herkese açık olup olmadığı araştırılıp sonuca göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR