Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/37869 K.2024/13018

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Tehdit suçundan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar verilmesine yer olmadığı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında hüküm niteliğinde olmadığı belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle, suçun sübut bulduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede Sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar 5271 sayılı Kanun'un 223/1.maddesi kapsamında hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle, temyize konu incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,