Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/38004 K.2024/12407

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; şikayetçilerin beyanlarından başka dosyada sanığın suçu işlediğine dair delil olmadığına, gerekli tedavinin yapılmasında gecikme yaşandığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Mağdur sayısı dikkate alındığında hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması hususu yerinde bulunarak tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın sırtının yandığına, birçok kez revire gitmek istediğine ilettiğine ancak götürülmediğine, gerekli müdahalenin zamanında yapılmadığına tepki olarak sözleri söylediğini savunması karşısında olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR