Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/38012 K.2024/12955

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın istemsiz hareket ettiğine, cezai ehliyeti olmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozularak sanığın beraatine karar verilmesi talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın tekerrüre esas alınan Gebze 1. ACM'nin 2009/231 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 86/1. cümle ve 51/1. maddeleri gereğince erteli 1 yıl 10 gün hapis cezasının 06.05.2009 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden itibaren 3 yıllık süre geçtikten sonra temyize konu suçun işlendiği ve söz konusu hükmün tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması karşısında, sanığın başkaca tekerrüre esas sabıkasının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve seçenek yaptırım içeren hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği,

2.Hakaret suçunun aleni olan hastane koridorunda işlenmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,