Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/38063 K.2024/12557

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; eylemleri tahrik altında işlediği, tanıklarının dinlenilmediği, paylaşımlara yönelik bilirkişi incelemesi yapılmadığı, sözlerinin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, beraatine hükmedilmesi gerektiği bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekirken, mükerrir olmayan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden ve sanığın hürriyeti bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılmasının hangi sebeple somut olayın koşullarında zorlayıcı bir ihtiyaçtan kaynaklandığı açıklanmadan, orantılılık ilkesine aykırı olarak hapis cezasının tercih edilmesi,

2- Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51/1-b maddesi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, "sanık hakkında daha önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu ve denetim süresi içinde suç işlenmesi nedeniyle" şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sanığın suça konu paylaşımları yerel bir gazetenin internet sitesi üzerinden yayınlaması nedeniyle aleniyet unsurunun gerçekleşmesine karşın sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanığın, katılanın kendisinin işi ile ilgili hakaret içeren sözler söylemesi nedeniyle yazıları yazdığına dair savunması ve katılanın, sanığı yaptığı işler nedeniyle uyardığına ancak yanlarında başkaları olduğu için rencide olmuş olabileceğine dair beyanı karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR