KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/38412 E., 2024/13517 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin reddi, onama
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince temyiz isteminin reddine dair ek kararın sanığa tebliğ edildiği, sanığın ek kararı temyiz etmediği belirlenmiştir. Sanık hakkında hakaret suçu yönünden verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; lehe Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin, belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekmektedir. Somut olayda; sanığın, hakaret eylemini evin içinde ve ekip otosunda gerçekleştirdiğinin iddia ve kabul edilmesi, şikâyetçilerin beyanları ve olay tutanağı içeriğinin de bu yönde olması, suça konu yerlerin aleni olmaması karşısında; aleniyet öğesinin ne suretle oluştuğu tartışılıp açıklanmadan anılan Kanun maddesinin uygulanması hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/38412, K. 2024/13517, 30 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama