Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/38424 K.2024/14008

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince duruşma açılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvusurunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, ihtilat şartının gerçekleşmediğine, lehe deliller değerlendirilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5275 sayılı Kanun'un 66. maddesi ile hükümlülere cezaevinde bulundukları süre içinde belli şartlar altında belli yakınları ile telefonla görüşme olanağının tanındığı ancak cezaevinde disiplin ve düzenin sağlanması, suç işlenmesinin önlenmesi amacıyla bu görüşmelerin dinlemesi ve kayda alınmasının öngörüldüğü, sanığın suç tarihinde cezaevinden yaptığı görüşmenin, tutanak altına alınıp bu tutanağın resmi olarak değişik aşamalarda işlem gördüğü, bu suretle olay kapsamında şikayetçinin yokluğunda gerçekleşen hakaret suçunun birlikte ya da dağınık en az üç kişi ile ihtilat unsurunun gerçekleştiği anlaşıldığından, sanığın atılı suçu işlediğine ve mahkûmiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan ilamda, örgüt mensubu olarak işlenen suç nedeniyle hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/9. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi karşısında, şartları oluşmadığı halde sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından; “ ikinci kez” ibaresinin çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,