Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/38456 K.2024/13213

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; sübuta, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin yerinde olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, mağdurların beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın gözaltında kaldığı süre 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında resen dikkate alınabileceği anlaşılmakla, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR