Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/38515 K.2024/11693

Temyizin kapsamının, Bölge Adliye Mahkemesince hakaret suçu yönünden kurulan mahkûmiyet kararı ile tehdit suçuna dair verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde; karar ve ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Tehdit Suçuna İlişkin Verilen Ek Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, aynı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ile anılan Kanun'un 296/1. maddesinde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın usûl ve yasaya uygun olduğu anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 24.06.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun araştırılarak, 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin, karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

A. Tehdit Suçuna İlişkin Verilen Ek Karar Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında isabetsizlik olmadığından sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,