KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/38586 E., 2024/14902 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, hakaret
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Tehdit suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, suçların unsurları itibarıyla oluştuğuna, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme yapıldığına, sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hakaret suçundan verilen karara ilişkin; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmaması dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, anılan Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/38586, K. 2024/14902, 20 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama