Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/38672 K.2024/12694

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın attığı kabul edilen tweetlerin mağdurun görevi nedeniyle atılmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın aşamalardaki savunmalarında Bursaspor'un küme düşecek olmasına sinirlendiği için iddia olunan paylaşımları yaptığını belirtmiş olması karşısında; sanığın eylemlerinin belediye başkanı olan mağdurun göreviyle ilgisinin bulunmadığı, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesinin olayda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden, suçun nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre ise; sanığın eylemini Twitter isimli sosyal paylaşım sitesi üzerinden gerçekleştirmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR