Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/38902 K.2024/12322

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik ve hatalı inceleme ile karar verildiğine, suçlamanın kesinlikle kabul edilmediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, eyleminin bir kısmını aleni bir yer olan sokakta gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eylemin birden fazla şikayetçiye yönelik olmasına karşın, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi yerine, ''bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçu birden çok kez işlediği'' kabul edilerek aynı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanmasının sonuca etkili olmayıp bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR