Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/38972 K.2024/10697

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanıkların tehdit suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin asıl kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmalarına hükmedilmiştir. 3. Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2020 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanıklar ile sanık ... müdafiinin temyiz başvuruları hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz istemlerinin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemleri, süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunduklarına, Mahkemenin kanun yoluna dair yeterince bilgilendirme yapmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz istemi ise; kararın kendisine tebliğ edilmediğine, bu nedenlerle infazın durdurularak verilen cezaların kaldırılması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların yüzlerinde 02.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde açıklanan asıl hükümlere karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 19.11.2020 ve 20.11.2020 tarihlerinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanıklar ile sanık ... müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR