Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/3901 K.2023/16640

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, dosyanın Yargıtay'da yeniden incelenmesini istediğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur, şikâyetçi ve katılan polis memurlarının uyuşturucu madde satan şahısları tespit etmek amacıyla yaptıkları uygulama sırasında, yol kenarında oturmakta olan sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'den kimlik ibraz etmelerini istedikleri, sanık ...'ın "S... gidin, siz kimsiniz, bize kimlik soramazsınız." dediği, ardından polis memurlarına sanık ...'ın tabure, inceleme dışı sanık ...'nin ise tornavida fırlattığı, taburenin şikâyetçi ...'yi yaraladığı,

bu sırada olay yerinde bir kalabalığın oluştuğu ve sanık ile inceleme dışı sanık ...'nin mağdur, şikâyetçi ve katılan polis memurlarına yönelik, görevlerini yaptırmamak için direnmek maksadıyla fiziksel müdahalede bulundukları hususlarının mağdur ... ve şikâyetçi ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıklarına dair adli raporlar, olay tutanağı ve taraf beyanları çerçevesinde sübut bulduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdur ... ve şikâyetçi ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıklarına dair adli raporlar, olay tutanağı ve taraf beyanları çerçevesinde sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği hususlarının sübut bulduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Görevi yaptırmamak için direnme suçunun silahtan sayılan tabure ile işlendiğinin kabul edilmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen artırım uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR