Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39206 K.2024/12428

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın cezalandırılmasını gerektirir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığına, sanığın suçlamaları kabul etmediğine, yargılamaya konu tutanakların şikayetçi polis memurları tarafından düzenlendiğine ve şüpheden sanığın yararlanacağına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Kurulan hükümde temel cezanın belirlenmesinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması ve ardından aynı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinde belirlenen sıralamaya aykırı olarak önce 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uygulanmış ise de sonuç ceza miktarı itibarıyla bu hususun sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR