KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/39221 E., 2024/11877 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın soruşturmadan haberdar olması ile şikayete konu paylaşımları sildiğine, silinen paylaşımlara üçüncü kişiler tarafından ulaşılamasa da bu hususun sosyal ağ sağlayıcısı şirketten sorulması gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına, kolluk tarafından düzenlenen açık kaynak araştırma raporunda benzer nitelikte başka paylaşımların tespit edilmesi sebebiyle beraat kararının hatalı olduğuna yöneliktir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 225. maddesi uyarınca iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna açıkça aykırılık oluşturması karşısında, incelemeye konu dosyanın iddianamesinin açık kaynak araştırma raporunda tespit edilen paylaşımlar hakkında düzenlenmemesi karşısında anılan paylaşımlar sebebiyle hüküm kurulamayacağı belirlenmiştir.
Sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/39221, K. 2024/11877, 7 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama