Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39494 K.2024/14371

Yapılan ön inceleme neticesinde; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısının başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, gerekçe ve delile dayanılmadan karar verildiğine, lehe olan hükümlerin hakkında uygulanmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmış olması, lehine olabilecek diğer hükümlerin uygulanmama gerekçelerinin kararda gösterilmesi ve bu gerekçelerin yerinde görülmüş olması nedeniyle temyiz istemine itibar edilmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, anlaşılmıştır.

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR