Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/39626 K.2024/13548

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; davaya konu sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, eleştiri niteliğinde olduğuna, aleniyet öğesinin tartışılmadığına, CD çözüm tutanağının değerlendirilmediğine, gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine , şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesine ve kararın bozulmasına yöneliktir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; eylemin acil serviste gerçekleşmesi karşısında, aleniyet unsurunun tartışılmaması nedeniyle kararın bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, mağdurun beyanı, tanığın anlatımı, CD kaydı ve çözüm tutanağı ile tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın atılı suçu işlediği hususunda Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

1. 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve sanığın acil servis odasında hakaret suçunu işlediğinin kabul edilmesi karşısında, hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında anılan Kanun maddesinin uygulanması,

2. Sanığın savunmasında, mağdur tarafından adli raporlara ilişkin olarak sisteme sürekli şekilde yanlış bilgi girişi yapıldığı için tartışma yaşandığını belirtmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR