KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/39673 E., 2024/12719 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, herhangi bir kişiye hakaret etme kastı olmadığına, ifade özgürlüğü kapsamında paylaşım yaptığına, usul ve Kanun’a aykırı olan kararın bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine vesaire yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığın adli sicil kaydında daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının bulunduğu ve inceleme konusu suç tarihinin, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 72. maddesiyle eklenen yasal düzenlemeden sonra olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedilemeyeceğinden Tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın eylemini dört şikayetçiye karşı işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince arttırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemişse de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/39673, K. 2024/12719, 16 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama