Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/40000 K.2024/14378

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit ile hakaret suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, bozma ilamında belirtilen hususlara riayet edilmeden verilen kararın usul ve yasalara aykırı olduğuna, tekerrüre esas alınan ilamın uyarlama yargılaması yapılarak düşme kararı verildiğine, cezaların orantısız olduğuna ve hakkında indirime gidilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre aşağıda belirtilen dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. Adli sicil kaydı incelendiğinde tekerrüre esas sabıkası olmadığı anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2. Daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanığa tehdit suçundan verilen bir ay kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesine aykırı olarak seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun takibinin şikayete bağlı olması, mağdur ...'in karardan sonra verdiği 21.07.2022 tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi ve sanığında şikayetten vazgeçmeyi kabul etmiş olması karşısında, sanığın bu mağdura yönelik eyleminde düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

4. Bir önceki fıkradaki bozma nedeni dikkate alındığında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile dosya kapsamına göre hakaret suçlarının mağdurlarının iki kişi olması dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca alt hadden artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR