Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/40186 K.2022/11405

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanığın, temyiz dışı sanıklarla birlikte mağdurun üzerine yürüyüp “seninle görüşeceğiz” diyerek tehdit ettiğinden bahisle hakkında kamu davası açıldığı, Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/614 esas, 2016/144 karar sayılı ilamında da sanığın birden fazla kişiyle birlikte mağdurun üzerine yürüyerek “seninle görüşeceğiz” demek suretiyle tehdit ettiğinden bahisle TCK’nın 106/2-c.

62. madde ve fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, denetim süresinde suç işleyen sanık hakkında yapılan ihbar üzerine hükmün açıklanması sırasında, hüküm fıkrasında TCK’nın 106/2-c. madde ve fıkrası uyarınca karar verilmiş olmasına karşın, gerekçe bölümünde sanığın, mağdurun üzerine bıçakla yürümek suretiyle silahla tehdit suçunu işlediğinin kabul edilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Kabule göre de;

Sanığın savunmasında, mağdur tarafından kendisine tokat atıldığını, hakaret edildiğini belirtmesi, bu anlatımının bir kısım temyiz dışı sanığın beyanıyla doğrulanması ve dosya kapsamına göre, mağdurun, sanığın teyzesi olan ... ’ı olay sırasında bıçakla yaralamaya teşebbüs ettiğinin Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/401 esas, 2011/352 karar sayılı ilamında kabul edilmiş olması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması;

bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 esas - 367 sayılı kararında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekliliği,