KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/40240 E., 2024/14364 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, cezanın süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın hakaret ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, atılı suçları işlemediği, kendisine iftira atıldığı, tanık muhtar ile arasında husumet bulunduğuna ve aleyhine olan beyanlar arasında çelişki bulunması nedeniyle bozma kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre aşağıda belirtilen dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
"Tekerrüre esas olan ilam hakkında uzlaştırma nedeniyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi zorunluluğu," biçimindeki bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, tekerrüre esas alınan ilama ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak seçimlik ceza öngören suçlarda hangi cezanın tercih edileceği ve tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme neticesinde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/40240, K. 2024/14364, 7 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama