KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/40561 E., 2022/12751 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mayıs 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, kasten yaralamaya teşebbüs
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın, katılanı tehdit edip elindeki sopa ile vurmak için üzerine yürümesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemin de, tehdit sözlerinin yaralamaya teşebbüs suçunun irade açıklaması niteliğinde olduğu ve eylemin bir bütün halinde kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tehdit suçundan da ayrıca hüküm kurulması,
2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
3- Kabule göre de;
29/05/2008 tarihli ilk hükümde sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 1 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve bu hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edilip Dairemizce lehe bozulmasından sonra sanık hakkında 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/40561, K. 2022/12751, 18 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama