KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/4067 E., 2022/4123 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A)Sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından, katılan ...’in temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B)Sanıklar ..., ..., ... ile ... hakkındaki hükümlerin temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriği göre yapılan incelemede:
1-Sanıklar ..., ... ile ... hakkındaki eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkındaki hükmün temyizine gelince:
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
a)Netice cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 biçiminde eksik belirlenmesi,
b)2 yıldan fazla hapis cezası ile cezalandırılan sanık hakkında erteleme kararı verilerek TCK’nın 51/1. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/4067, K. 2022/4123, 9 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama