Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/40700 K.2022/12899

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün temyiz kapsamında bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında ... ve çalışma hürriyetini ihlal eyleminden verilen beraat, sanık ... hakkında tehdit ve mala zarar verme eylemlerinden verilen beraat ve hakaret eyleminden verilen ceza verilmesine yer olmadığı, sanık ... hakkında tehdit, silahla tehdit ve mala zarar verme eylemlerinden verilen beraat ve hakaret eyleminden verilen ceza verilmesine yer olmadığı, sanık ... hakkında tehdit, mala zarar vermeye teşebbüs, mala zarar verme, kasten yaralama eylemlerinden verilen beraat ve hakaret eyleminden verilen ceza verilmesine yer olmadığı, sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak ve tehdit eylemlerinden verilen beraat, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tehdit, hakaret, kasten yaralama ve mala zarar verme eylemlerinden verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere ilişkin, katılanlar ..., ... ve ... vekilleri ile katılanlar ..., ... ve ... vekillerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama eylemlerinden verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklara yüklenen TCK'nın 86/1 maddesi kapsamında düzenlenen kasten yaralama suçunun her üç sanık yönünden de suç tarihine göre uzlaştırma kapsamında bulunmayan TCK’nın 106/2.a- c maddesinde düzenlenen tehdit ve sanık ... yönünden ayrıca TCK'nın 106/1.1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden,

CMK'nın 253/3. maddesine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı ancak yapılan yargılama neticesinde sanıkların TCK'nın 106/2.a-c maddesinde düzenlenen tehdit suçundan ve sanık ...'in ise TCK madde 106/1.1.cümle kapsamındaki tehdit suçundan beraat etmeleri ve TCK'nın 106/1.1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun hükümden sonra uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, kasten yaralama suçu yönünden, CMK’nın 254. maddesi uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,