Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/41637 K.2022/23615

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, verilen kararın kesin olduğunun belirtilmesi suretiyle yanılgı oluşturulduğundan sanık müdafisinin 21/06/2021 tarihli dilekçede eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz isteminde de bulunduğunun anlaşılması karşısında, CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde,

eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin mahkemesince verilen aynı tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu ve öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/2. maddelerine göre, zamanaşımını kesen son işlem olan hüküm tarihinden itibaren suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık ... müdafisinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak,