Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/41806 K.2024/13774

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulmasına, vesaire yöneliktir.

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın sabıka kaydının gözardı edilerek haksız tahrik ve iyi hal indirimi yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, caydırıcı cezaların verilmediği, kararın bozulması vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Mahkemece hakaret suçundan kurulan hükümde haksız tahrik hükümleri uygulanırken kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesi yerine, 29/1. olarak gösterilmesi,

2.Bilirkişi raporu ve katılan ile sanık beyanları gözönüne alındığında, taraflar arasında değişik zamanlarda birden fazla görüşme olması ve her görüşmede hakaret sözlerinin söylenmesi karşısında, verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi gereğince artırım yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması,

3.5237 sayılı Kanun'un 125/3-a madde ve fıkrasından hüküm kurulurken seçimlik cezalardan gerekçesi de gösterilmeden hapis cezası tercih edildikten sonra, aynı Kanun'un 50/2. maddesine aykırı biçimde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

4.Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

5.Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan sanık hakkında doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine önce 125/1. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,