Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/41962 K.2022/25800

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanığa yükletilen 09/12/2014 tarihli tehdit ve 25/04/2015 tarihli mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... ve müdafisi ile katılan ... vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2)Sanığın 25/04/2015 tarihli tehdit eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 106. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen "özel işaretlerle" işlenen nitelikli tehdit suçunun oluşabilmesi için eylemin kimin tarafından gerçekleştirildiğinin muhatabınca anlaşılmamış olması gerekmektedir. Failin biliniyor olması halinde korkunun etkisinin artmayacağı kabul edilmelidir. Somut olayda, katılanın sanıktan şüphelenmesi ve soruşturma aşamasındaki beyanında sanığı gördüğünü beyan etmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma başlatılması nedeniyle, “kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması” unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,