Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/4233 K.2022/8484

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

A) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı, itiraz üzerine .... Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/168 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddi kararı verildiği anlaşıldığından, katılan ...’in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B) Diğer hükümlerin temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmünün temyizinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...’in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve tehdit suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin temyizinde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanık hakkında tehdit suçu yönünden, Dairemizce de benimsenen CGK'nın 16/04/2013 tarih, 2012/6-1307 esas, 2013/151 sayılı kararında da belirtildiği üzere; CMK’nın 170, 225. maddelerindeki düzenlemelere göre, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık oluşturacaktır. Öğretide “davasız yargılama olmaz” ve “yargılamanın sınırlılığı” olarak ifade edilen bu ilke uyarınca hâkim, ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuki çözüme kavuşturacaktır.

Soruşturma aşamasında elde ettiği delillerden ulaştığı sonuca göre iddianameyi hazırlamakla görevli iddia makamı, düzenlenen iddianame ile CMK’nın 225/1. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasının sınırlarını belirlemektedir. Bu bakımdan iddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıklanması zorunludur. Böylelikle sanık; iddianameden üzerine atılı suçun ne olduğunu hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde anlamalı, buna göre savunmasını yapabilmeli ve delillerini sunabilmelidir.

İnceleme konusu dosyada; iddianame içeriğinde sanık ...'in 6136 sayılı Yasa kapsamına giren bıçakla katılanları tehdit ettiği belirtilerek TCK'nın 106/2,a, 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebinin yer aldığı dikkate alınarak; Yerel Mahkemece sanık hakkında silahla tehdit suçundan bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, iddianame anlatımında bulunmayan başka bir olay nedeniyle sanığın TCK'nın 106/1-2. cümle, 43/2. maddeleri uyarınca cezalandırmasına karar verildiği anlaşılmakla, Yerel Mahkemenin kabulünde yer alan sair tehdit suçundan usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilmeden, bu suçtan hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesinin 1. fıkrasına aykırı davranılması,

b) Tehdit suçu yönünden kabule göre ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden ise eylemin silahla tehdit suçuyla birlikte işlenmediğinin kabulü ya da birlikte işlenen suçun TCK'nın 106/1-2. cümlesinde tanımlanan sair tehdit olarak kabulü halinde ise.

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,