Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/42360 K.2022/16775

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, karar tarihinde cezaevinde bulunan sanık ...'a cezaevi idaresi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi karşısında, sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 13/12/2011 ve 16/03/2021 tarihli ek kararların hukuki değerden yoksun olduğu ve sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü: Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığa atılı suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak;