Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/42427 K.2024/3570

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara (Kapatılan) 14.Sulh Ceza Mahkemesinin 06.02.2014 tarihli 2013/87 esas 2014/164 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereğine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2.Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine Ankara 39.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli 2015/645 esas 2016/266 karar sayılı kararı ile hüküm aynen açıklanmıştır.

TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; suçlamayı kabul etmediği, ihbara neden olan suçu çocuğunun vefatının yaşattığı üzüntü ile işlediği, ekonomik olarak zor durumda olduğu için para cezasını ödeyemeyeceği, lehine olan hükümlerin uygulanmasını istediği bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın;olay günü babasına ait manava ceza yazmak isteyen zabıta memurlarına hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın aşamalardaki kaçamaklı savunması, katılanların birbirleri ile tutarlı anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında savunmalarına itibar edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmiş ve hükmün açıklanması geri bırakılmış, denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeni ile hüküm aynen açıklanmıştır.

IV. GEREKÇE

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese Merkezî Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek,

7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanması için yapılan ihbar üzerine duruşma açılmasına müteakip sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 195 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, duruşmaya gelmese de yokluğunda duruşmanın yapılacağı ihtarını taşıyan davetiyenin tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden,

sanığa çıkartılan davetiyenin en son bildirdiği adresi ile aynı olan MERNİS adresine MERNİS ŞERHİ ile tebligat çıkartılarak 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca usulsüz şekilde muhtara tebliğ edildiği ve davetiyede 5271 sayılı Kanun'un 195 inci maddesindeki ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın usulüne uygun olarak duruşmada hazır edilip savunması alınmadan yargılamaya devamla hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR