Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/42657 K.2022/11459

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5237 sayılı TCK’nın 106/1-2. cümlesinde öngörülen müeyyidenin altı aya kadar hapis veya adlî para cezası olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 49/1. maddesinde, kanunda aksi belirtilmeyen hallerde hapis cezasının 1 aydan az olamayacağının belirtildiği, mahkemece sanık hakkında temel ceza olarak asgari hadden 1 ay hapis cezası verilmesine rağmen hükümde teşdiden ceza verildiği belirtilerek çelişki yaratılması,

2) Gerekçede sanık hakkında “TCK 62/1 maddesi de uygulanmak suretiyle cezalandırılmasına karar vermek gerekmiş.” denilmesine rağmen, sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişki yaratılması,