Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/43070 K.2024/12389

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kamera kayıtları incelendiğinde darp edilenin kendisi olduğuna, polis memurunun haksız olduğuna, vesaire ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın polis memuruna cebir veya tehdit içeren bir eyleminin olmadığına vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, şikayetçi polis memurunun aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanık H.T.'nin şikayetçinin iddiasını doğrulaması, kamera görüntülerinin çözümüne ilişkin tutanak ve 22.06.2014 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın polis memuru şikayetçiyi tehdit ederek direndiğinden bahisle hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden ve önceki hükümde sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesine karşın, bozma sonrası kurulan hükümde karar verilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR