Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/43539 K.2024/9096

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında verilen kararın temyiz edilerek bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 29 uncu, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 3gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yetersiz inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın aracı ile seyir halinde olduğu sırada kontrol noktasında polis memurlarını görmesi üzerine geri dönüş yaptığı, dur ikazına uymayarak kaçmaya çalıştığı, durdurulduğunda şikayetçi polis memurlarına hitaben "Tüm asayişi buraya yıktınız a.. koyayım, ben de memurum lan, o.. çocuğu musunuz nesiniz siz." dediği böylece hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, şikayetçi beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı karşısında, bozma sebebi dışındaki temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29 uncu maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR