Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/43742 K.2024/14734

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin özetle; müvekkilinin mahkûmiyetine yeterli somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesine ve hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 170. maddesi uyarınca, iddianamede yüklenen suçu oluşturan olaylar gösterilmeli, aynı Kanun'un 225. maddesine göre de, hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilmelidir. İddianamede yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir duraksamaya yer bırakmayacak biçimde açıklanması zorunludur. Böylelikle sanık, iddianameden üzerine atılı suçun ne olduğunu hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde anlamalı, buna göre savunmasını yapabilmeli ve kanıtlarını sunabilmelidir.

Somut olayda; sanık hakkında hakaret suçundan düzenlenen iddianamenin anlatım kısmında yer alan; ''suça sürüklenen çocuğun katılanlara yönelik ''ben cezaevinden bugün çıktım, sizin yüzünüden 1,5 ay cezaevinde yattım, bundan sonra emanetsiz gezmeyeceğim, sizi mahallede rahat bırakmayacağım" şeklindeki sözlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturduğu, bu eylemi nedeniyle de mahkumiyetine karar verildiği anlaşıldığından, yargılama konusu yapılmayan hakaret suçundan hüküm kurularak, 5271 sayılı Kanun'un 225. maddesine aykırı davranılması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR