Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/43867 K.2024/14178

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, üzerine atılı suçun soyut iddiadan ibaret olduğuna, darp edilip mağdur olduğuna, hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, adil bir şekilde yargılanmadığına ve resen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına ilişkndir.

III. GEREKÇE

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri yönünden ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

14.12.2019 tarihli tutanakta sanığın hakaret içerikli olduğu iddia ve kabul edilen sözleri ekip otosunun nezarethane kısmında, araç hareket halindeyken söylediğinin belirtilmesi aynı tarihli video kaydı izleme tutanağında ise hakaret sözlerinin polis merkezinin bekleme salonunda söylendiğine ilişkin bir kayıt bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin araç içerisinde mi, yoksa polis merkezinin aleni olan bekleme salonu kısmında mı gerçekleştiği kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenip, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR