KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/43899 E., 2024/16270 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf talebinin düzeltilerek esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince, davanın düşmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle, sanığın eyleminin kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturduğuna, takibi şikayete tabi olmadığı halde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
İleri sürülen hukuka aykırılık nedenleri yönünden ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mağdurun ... Belediye Başkanlığı'nda su ve kanalizasyon müdür vekili olarak görev yaptığını beyan etmesi, sanığın aşamalarda mağdurun görevi kapsamında yer alan sorunlar yüzünden kendisini aradığını, mağdurun telefonu açmaması üzerine yargılamaya konu cep telefonu mesajlarını gönderdiğini savunması ve sanık tarafından gönderilen kısa mesajların içeriği dikkate alındığında, mağdurun suç tarihinde su ve kanalizasyon müdür vekili olarak görev yapıp yapmadığı ilgili belediyeden sorulup kesinleştirildikten sonra, sanığın eylemininin şikayete tabi olmayan 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a maddesi kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/43899, K. 2024/16270, 5 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama